கம்பராமாயணம் - அங்கதன் தூதுப் படலம்

தூது அனுப்ப முடிவெடுத்தல்

இலங்கையின் வாசலில் நிற்கிறான்  இராமன். இராவணனைக் காணோம். அருகில் நின்ற வீடணனிடம் கூறுகிறான் “ஒரு தூதுவனை விரைவில் அனுப்புவோம். இப்போதாவது சீதையை விடுகிறானா என்று கேட்போம் விடவில்லை என்றால் அவனுடன் போர் செய்து இராவணனை அழிப்போம் என்று என் மனம் நினைக்கிறது. அதுவே அறமும், நீதியுமாகும் என்று கருணையின் இருப்பிடமான இராமன் கூறுகிறான். ஆம் தூதுவன் ஒருவனை அனுப்பலாம். அதன் பிறகும்  சீதையை விடவில்லை என்றால்  போரிடுவதே அறம் – என்று வீடணன் கூறுகிறான். இராமன் நினைத்தபடியே தூது அனுப்பலாம் என்று சுக்கிரீவனும், அனுமனும் சம்மதம் தெரிவிக்கின்றனர்.

தூதுவிட மறுப்பு தெரிவித்த இலக்குவன்

இலக்குவன் தூதுவிட மறுப்பு தெரிவித்தான். இராவணனோடு போர் செய்வதுதான் சரியானது என்று கூறினான். நீ தூது விட நினைக்கும்

அவ்வரக்கனான இராவணன் கற்பின் வடிவான சீதையை வஞ்சகத்தால்   கவர்ந்து சென்று சிறையில்   வைத்துள்ளான். தேவர்களுக்குச் சொல்லொணாத துன்பங்களைச்

செய்தான். மண்ணுலகத்தில் உள்ள அந்தணர்கட்கு இன்னல்கள் பல

செய்தான். நிலைபெற்ற உயிர்களைக் கொன்று உடல்களைத் தின்றான். பிறர்  ஆள  விடாதபடி  எல்லா உலகங்களையும்   தானே    ஆள்கிறான். இந்திர உலகத்துச்  செல்வங்களை எல்லாம் கொள்ளை  கொண்டான்.  அவன் நெறியல்லாத நெறியிற் சென்று கொண்டிருக்கிறான். வஞ்சனையால் உன் மனைவியைக் கவர்ந்து சென்றவனுக்கா தூது? இராவணனுடன் போர் புரிவதே சிறந்தது என்று இலக்குவன் கூறினான்.

புகழ்   மிக்க தலைவனே!  கொடுமைகள்  யாவும் புரிந்த இராவணன் ஒரு வேளை சீதையை   விட்டுவிட்டால்  அவனுக்கு உயிர் பிச்சை அளிப்பாயாயின் என்னுடைய பெயர் இவ்வுலகில் இருக்கும் காலம் வரை இலங்கை மாநகருக்கு மன்னவன்  நீயே என்று உன்னைச் சரணடைந்தவர்க்கு (வீடணனுக்கு) வாயால் சொன்ன  சொல் (வாக்குறுதி) என்ன ஆகும்? முன்பு முனிவர்கட்கு நீ அளித்த சபதம்தான் என்ன ஆகும்? என்று  இலக்குவன் மேலும் கூறினான்.

அப்போது இலக்குவனை  நோக்கி  இராமன் கூறுகிறான், இராவணனுடைய

தீமைகளையும்,   முனிவர்களுக்கும்,   வீடணனும் கொடுத்த வாக்குறுதியையும் நான் மறக்கவில்லை. ஆயினும்,  அறிஞர்களுடைய கருத்துக்களையும், அரசியல் துறை நூல்களின் நீதிகளையும் நாம்  மதிக்க வேண்டியது அவசியமாகும். அவற்றை மதிக்காமல் வாழ   நினைத்தல்   நன்றாகுமோ? வலிமை மிக்கவராயினும்  பொறுமையுடன்  வாழ்வதே வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும். அரச நீதியும்  அவ்வாறே  கூறுகிறது என்று இலக்குவன் மனத்தில் பதியுமாறு  இராமன்  கூறினான்.

அங்கதனைத் தூதுவனாக அனுப்பலாம்

யாரைத் தூதனுப்பலாம் என்று  இராமன் வினவுகிறான். தூதாக முன்பு சென்று வந்த அனுமனே மீண்டும் இலங்கைக்குச் சென்றால் அனுமனாகிய இவனைத்

தவிர வேறு இங்கு  வந்து  போவார்  நம்  படையில்  இல்லை  என்ற  கருத்து

பகைவரிடத்தில் எழும். அதனால் இப்போது   இராவணனிடம்   தூதாகச்  செல்ல   வல்லவர் யார்? என்று  இராமன்  சிந்தித்தான். முடிவில் அங்கதனே தூது செல்லப் பொருத்தமானவன் என்று கருதுகிறான். யாவரும் நன்று எனக் கூற இராமன் அங்கதனை நோக்கி தூது சென்று வருக என்று கூறுகிறான். அதற்கு அங்கதன் பெருமகிழ்ச்சியுற்றான்.

அங்கதன் இராமனை நோக்கி அடியேன்  தூது சென்று  அந்த இராவணனுக்கு உரைக்க வேண்டியவை என்ன?  என்று வினவினான். அதற்கு இராமன் உயர்ந்த  அணிகலன்களை அணிந்த சீதையைச் சிறையிலிருந்து விடுவித்து  உன்  உயிரைக் காத்துக்கொள்ளல் நன்று. அது அல்லாது போனால் போர்க்களத்தில் உன்னுடைய பத்துத் தலைகளும் சின்ன பின்னங்களாகும். இரண்டில் ஒன்றை தேர்ந்துகொள்க என இராவணனிடம் சொல்லிவிடு என்றான்.

அனுமனுக்குப் பிறகு தன்னைத் தூதுவனாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டதால் பெரும் மகிழ்ச்சியடைந்த அங்கதன் யார் இனி என்னோடு ஒப்பார் என்று சொல்லி  இலங்கையை அடைந்தான்.

இராவணன் அங்கதன் – உரையாடல்

வெயில் கடக்க முடியாத மதிலை தாண்டி இராவணன் இருக்கைக்கு அங்கதன் வருகிறான். இராமன் வில் அல்லாமல் இவனை யாரால் வெல்ல முடியும் என்று நினைக்கிறான். இவ்வாறு எண்ணிக் கொண்டிருந்த போது இராவணன் முன் அங்கதன்  நிற்கிறான். அவனைப் பார்த்த இராவணன் நீ யார்? நீ எதற்காக இங்கு வந்தாய்? என்று கேட்கிறான். அப்போது தன்னுடைய தலைவனான இராமனைப் பற்றி இராவணனிடம் புகழ்ந்து பேசுகின்றான்; ‘இராமன், ஐம்பூதங்களுக்கும் தலைவன்: நீர் சூழ்ந்த இவ்வுலகத்திற்குத் தலைவன்; சீதையின் கணவன்; வேத நாயகன்! இராவணா! நீ பயின்ற வேதங்கள் தேடும் தலைவன் இராமன். அவன் விதிக்கு நாயகன். அவனுடைய தூதன் நான்” என்று அங்கதன் தன்னை அறிமுகப் படுத்திக்கொள்கிறான்.

அதைக் கேட்ட இராவணன் குரங்குகளை எல்லாம் கூட்டிக் கொண்டு கடலில் அணை கட்டி இன்னும் இராவணன் இரங்குவானா என்று குரங்கைத் தூதனுப்பிய மனிதனான இராமனா! உலக நாயகன்? என்று ஏளனம் செய்து சிரித்தான்.

சிவன், திருமால், பிரம்பன் ஆகியோர் இந்த இலங்கை மாநகருக்கு வர அஞ்சுவார்கள். மனிதனுக்காக இங்கு தூது வந்துள்ளாய். நீ யார்? என இராவணன் கேட்கிறான். அதற்கு அங்கதன் இராவணனைத் தன் வாலில் சுற்றி ஏழு கடலிலும் மூழ்கடித்து அவனுடைய வலிமையின்மையை உணரச்செய்த வாலியின் மகன் நான் என்றான்.

அப்படியா நீ வாலியின் மைந்தனா? வாலி என் நண்பனாயிற்றே. இங்கு வந்தது நல்லதாயிற்று. உன்னை என் படைத்தலைவனாக ஆக்கிக்கொள்கிறேன். உன் தந்தையான  வலியைக்  கொன்றவனான இராமனைப் பற்றிக்கொண்டு வாழ்வது தவறு. அந்த மனிதர் இன்றோ, நாளையோ அழிவர். உன் அரசை உனக்கே தருகிறோன் ஊழிக் காலம் வரை நீயே ஆள்வாயாக என்று இராவணன் கூறினான்.

அதைக் கேட்ட அங்கதன் கை கொட்டிச் சிரித்தான். வாய்குவந்தபடி பேசி என்னை உன் பக்கம் இழுக்கலாம் என்று நினைக்காதே. நாய் தரும் இரையைச் சிங்கம் ஒருபோதும் ஏற்காது என்றான். அதைக் கேட்ட இராவணன் மிகுந்த கோபமடைந்து  நீ சாகத் துணிந்துவிட்டாய். சொல்ல வந்ததைச் சொல் எனாறான்.

போருக்கு அஞ்சிக் கோட்டைக்குள் பதுங்கிய இராவணன் சீதையை விட்டுவிட வேண்டும் அல்லது போர்களத்தில் எதிர்த்து நின்று போரிட வேண்டும்” என்பதே இராமன் சொல்லி அனுப்பிய தூது என்றான் அங்கதன்

உன் பாட்டி தாடகை இறந்தபோது நீ வரவில்லை. உன் மாமன் மாரீசன் மாண்டபோது நீ வரவில்லை. உன் தங்கை சூர்பணகையின் மூக்கையும், முலையையும் அரிந்தபோது நீ வரவில்லை. உன் சகோதரர்களான கரன், துசணன் ஆகியோறை இராமன் கொன்றபோது நீ வரவில்லை. உன் தம்பியரை அனுமன் கொன்றபோது நீ வரவில்லை. அனுமன் ஊரை எரித்தபோதும் வரவில்லை. நாங்கள் கடலைத் தாண்டி இங்கு வந்த பிறகும் நீ போரிட வரவில்லை. இப்படிப்பட்டவன் இனிப் போருக்கா வரப்போகிறான்? இத்தகையவனுக்கு ஆண்மை உண்டோ? என்று இராவணனைப் பழித்து அங்கதன் கூறினான். மேலும் சுக்கிரீவன் உன் மணிமுடியைப் பறித்தபோது போரிடாதவன் இனிப் போரிடுவானா என்றெல்லாம் சொல்லி இராவணனைப் போருக்கு அழைத்தான்.

அங்கதன் கூறிய வார்த்தைகளைக் கேட்ட இராவணன் மிகுந்த கோபத்துடன் விரைந்து அவனைப் பிடியுங்கள் என்று நால்வரை ஏவினான். அந்த நான்கு  பேருடைய தலையையும் அங்கதன் கிள்ளி எறிந்துவிட்டு இராமன் அம்பு பாயுமுன் புறத்தே போய்விடுங்கள் என்று சொல்லி வான் வழியாக இராமனிடம் வந்தடைகிறான். தூது சென்ற இடத்தில் நடந்தவற்றையும்,  இராவணனின் உள்ளக் கருத்தையும் எடுத்துரைப்பாய் என்று இராமன் கேட்டபோது தூதின் முடிவை மிகச் சுருக்கமாக அங்கதன் எடுத்துரைக்கிறான்.

இராவணனின் பத்துத் தலைகளையும் வீழ்த்துவதைத் தவிர அவன் சீதைமேல் வைத்த ஆசையை ஒரு போதும் விடமாட்டான்.  அதனால் போருக்குச் செல்வதே சிறந்தது.  இதுவே என் தூதின் முடிவு’ என்று அங்கதன் இரமனிடம் கூறிவிடுகிறான்.