Mental Illness Manifested in the Behaviors of S. Ramakrishnan’s Short Story Characters | Dr. K. Priya Maheswari | Tamil Research Article

Article No : NPIJT041026

தலைப்பு : எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் சிறுகதை மாந்தர்களின் நடத்தைகளில் வெளிப்படும் உளநோய்கள்

ஆய்வாளர் : முனைவர் கி. ப்ரியா மகேசுவரி, தமிழ்த்துறை, எஸ்.ஆர்.எம் கலை அறிவியல் கல்லூரி, காட்டாங்குளத்தூர், செங்கல்பட்டு – 603203

ஆய்வு முன்னுரை :

நவீன இலக்கியங்கள் மனித வாழ்க்கையின் வெளிப்படுத்த முடியாத நிகழ்வுகளையும் பதிவுச் செய்ய விரும்புகின்றன. இவை வாழ்க்கையின் அழுத்தங்களைத் தாங்க முடியாத மனித வாழ்வின் நிலைகளை மிகவும் காட்டமாகப் பிரதிபலித்துக் காட்ட முயற்சிக்கின்றன. அவற்றுள் சிறுகதை இலக்கியங்கள், மனிதர்கள் தங்களின் வெளிப்படுத்த முடியாத துயர்களால் அடையும் மனச்சிக்கல்களை மிகைப்படுத்தாது எதார்த்தமாகப் படைத்துக் காட்டுகின்றன. இந்த நிலையில் தற்காலச் சிறுகதை எழுத்தாளரான எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் சிறுகதைகள் சமூகத்தின் பல்வேறு திணிப்புகளால் பாதிப்பிற்குள்ளான மனித வாழ்க்கை நிலைகளைக் காட்சிப்படுத்துகின்றன. எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் சித்திரித்த சிறுகதை மாந்தர்களுள் சிலர் சமூகத்தை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தவிக்கும் சூழல்களில் சில நடத்தைகளைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்துகின்றன. அந்நடத்தைகளை மையமாக வைத்து இவ்வாய்வுக்கட்டுரை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் சித்திரித்த சிறுகதை மாந்தர்கள் வெளிப்படுத்தும் நடத்தைகளை உளவியல் நோக்கில் ஆய்வுச் செய்யும் போது அவை உளநோய் வெளிப்பாடுகளாக அமைவதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இதனை விவரித்து எடுத்துரைக்கும் முறையில் இவ்வாய்வுக்கட்டுரை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

திறவுச்சொற்கள் :

அதீத மன உளைச்சல் கோளாறு, இயலாமையுணர்வு, உளநோய்கள், மனச்சிதைவு, மனப்போராட்டம், மாந்தர் நடத்தைகள்.

முன்னுரை :

ஐரோப்பிய இலக்கியத் தாக்கத்தால் தமிழ் வாசகர்களின் வாசிப்புகளில் சிறுகதை இலக்கியங்கள் அதிக இடத்தைப் பிடிக்கத் தொடங்கின. தமிழ் சிறுகதை எழுத்தாளர்கள் மனித வாழ்க்கைச் சிக்கல்களை எதார்த்தமாகப் படைத்துக் காட்டினர். இந்த நிலையால் மனிதனின் வெவ்வேறு துயர்களும் அத்துயர்களால் அவன் அடையும் பாதிப்புகளும் அடையாளங்காணப்பட்டன. இவை வாசகர்களால் வரவேற்கப்பட்டன. இதன் தொடர்ச்சியாகத் தமிழில் வெளிவந்த படைப்புகளுள் பெரும்பாலானவை நடப்பியல் வாழ்க்கை நிலைகளைச் சித்திரித்துக் காட்டின. அந்த வரிசையில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் சிறுகதைகளும் இடம்பெறுகின்றன. சமகால சிறுகதை இலக்கியப் படைப்பாளரான எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் 250க்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகளை எழுதியுள்ளார். ‘அவளது வீடு’, ‘சிகப்பு மச்சம்’, ‘மழைமான்’, ‘நகுலன் வீட்டில் யாருமில்லை’, ‘காந்தியோடு பேசுவேன்’, ‘பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் மழை’ ஆகியன அவருடைய குறிப்பிடத்தக்க சிறுகதைத் தொகுப்புகளாகும். அவர் நடைமுறை வாழ்க்கையில் காணப்படும் சிக்கல்களை மையமாக வைத்து பல சிறுகதைகளை எழுதியுள்ளார். இவருடைய சிறுகதைகளில் இடம்பெறும் சில மாந்தர்கள் சமூகத்தின் திணிப்புகளால் மனத்தால் பாதிக்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக பி.விஜயலட்சுமி, சுகந்தி, தங்கம்மா, சித்திரலேகா ஆகிய மாந்தர்களின் நடத்தைகள் உளபாதிப்புகளின் காரணமாக ஏற்பட்டவையாக அமைகின்றன. இந்த மாந்தர்களின் நடத்தைகளுக்குப் பின்னணியாக இருக்கும் உளவியல் காரணங்களை விளக்கி எடுத்துரைக்கும் நோக்கில் இவ்வாய்வு அமைகிறது.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் மாந்தர் சித்திரிப்புகள் :

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், தம் வாழ்க்கை அனுபவங்களைத் தவிர்த்து கதைகளை எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டவர். இவர் தமது சிறுகதைகளில் அவருடைய வாழ்க்கை அனுபவங்களைக் குறைவாகப் பதிவுச் செய்து வைத்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

“என் கதைகள் உலகோடு நான் ஆடிய பகடையாட்டம். தோற்பதும், ஜெயிப்பதும் பற்றிய கவலையின்றி திரும்பத் திரும்ப எதிர்பாராமையைச் சந்திக்கும் ஒரு தீரா விளையாட்டு. எறும்புகள் இழுத்துப் போகும் வெல்லக்கட்டியைப் போல உலகை என் இருப்பிடத்திற்குள் இழுத்துக் கொண்டு வந்துவிட முயன்றதன் விளைவு தான் எனது எழுத்துகள்,”1 என்று தம் கதைகள் குறித்து எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கூறியிருப்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் பெண்களின் வாழ்க்கையையும் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் இன்னல்களையும் தமது சிறுகதைகளில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். ‘அவளது வீடு’ என்ற தொகுப்பில் இடம்பெறும் சிறுகதைகளுள் பெரும்பான்மையானவை பெண்களின் மனத்துயரங்களைச் சித்திரிப்பனவாகும். அத்தொகுப்பில் சித்திரித்துக் காட்டப்பட்டுள்ள பெண்மாந்தர்கள் குறித்து எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்,

“வெளிப்படுத்த முடியாத துயரத்தைக் கண்ணீராக மாற்றுவதைப் போல இக்கதைகளில் வரும் பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கை நெருக்கடிகளிலிருந்து மீளும் வழிகளைத் தாங்களே கண்டறிகிறார்கள்,”2 எனத் தெரிவித்துள்ளார்.

பெண்கள் மட்டுமில்லாமல் ஆண்கள் சமூகத்திலும் குடும்பத்திலும் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்களையும் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் தமது சிறுகதைகளில் படைத்துள்ளார். அவர் தோல்விகளையும் அவமானங்களையும் எதிர்கொள்ளும் ஆண்களையும் சித்திரித்துள்ளார். அவர் எழுதிய ‘இல்லாதவர்கள் தந்த அமுதம்’, ‘பப்புவின் காலணி’, ‘கற்பனை சேவல்’, ‘நகர் நீங்கிய காலம்’, ‘இரண்டு வளையல்கள்’, ‘சிற்றிதழ்’, ‘பிடாரனின் மகள்’, ‘இன்னொரு ஞாயிற்றுக்கிழமை’ ஆகிய சிறுகதைகளில் ஆண்களின் இன்னல்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

உளநோய்கள் – விளக்கம் :

மனிதன் அதீத மன அழுத்தத்திற்கும் மனத்தவிப்பிற்கும் ஆளாகும் சூழ்நிலைகளில் மனமுறிவையும் மனப்போராட்டத்தையும் எதிர்கொள்கிறான். அவன் எதிர்கொள்ளும் மனம் சார்ந்த சிக்கல்ககளால் அவனுடைய நடத்தைகளில் மாறுபாடுகள் ஏற்படுகின்றன. அத்தகைய நடத்தை மாறுபாடுகளை உளவியல் நோக்கில் ஆராயும் போது அவை உளநோய்களாக அமைவதை உணர முடிகின்றது. உளநோய்கள் மனப்பிறழ்வு காரணமாக ஏற்படுகின்றன.

உணர்ச்சி விண்ட நிலை என்பது உளநோய்களுள் முதன்மையானதாகும். இந்நோயை ஒருவகை மனச்சிதைவாகவும் கருதுவர். ஒருவருடைய வாழ்க்கையை முற்றிலுமாக திசைமாற்றி விடக்கூடியது. இதனை ஷீஸ்னோபெர்னியா (Schizophrenia) என்று ஆங்கிலத்தில் அழைப்பர். தமிழில் இதனை மனச்சிதைவு என்று குறிப்பிடுகின்றனர். இதில் பல வகைகள் காணப்படுகின்றன. மிதமான மனச்சிதைவு நோய், சந்தேகம் சார்ந்த மனச்சிதைவு நோய், உணர்ச்சி சார்ந்த மனச்சிதைவு நோய் போன்ற வகைகள் உள்ளன. மனச்சிதைவு பல்வேறு காரணிகளால் ஏற்படுகின்றது. அதீத அளவில் மனதில் ஏற்படும் மனவெழுச்சிகள் அடக்கம் கொள்ளாமல் அவை மேலெழும்பும் காரணத்தினால் மனம் பாதிப்படையத் தொடங்குகிறது. தீவிரமான பாதிப்புகளால் மனம் இயல்புக்குப் புறம்பான செயல்களைச் செய்யத் தூண்டுகிறது. இது மனச்சிதைவு நோய்க்கு வழிவகுக்கிறது.

“எண்ணம், செயல் ஆகிய இரண்டையும் சிதைக்கும் தன்மையுடைய மனச்சிதைவு நோய்க்கு அடிப்படைக் காரணமாக அமைவது மூளைப் பாதிப்பாகும்,”3

இந்நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இயைபுக் கோளாறு, இருமுகப் போக்கு, உளப்போக்குத்தன்மை கோளாறு, தற்சிந்தனை, கவனக்கோளாறு, மனத்திட்பக்கோளாறு, இல்பொருள் காட்சி, திரிபுக் காட்சி, திரிபுணர்வு ஆகிய அறிகுறிகள் இருக்கும். மனச்சிதைவால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் சிந்தனைத் தடைசெய்யப்படுகிறது. அவர்கள் மனவெழுச்சி உணர்ச்சியற்றிருக்கும் நிலைக்கு ஆளாகின்றனர்.

மனச்சிதைவு நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தூங்குவதில்லை. அவர்கள் தங்களின் நலன்களின் மீது அக்கறைக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் தங்களின் குடும்பத்தினரிடமும் நண்பர்களிடமும் பாராமுகமாக இருப்பர். அவர்களுக்கு உணர்ச்சியின்மை, மாயத் தோற்றங்கள், பொய்யான கற்பனைகள் போன்றவை ஏற்படுகின்றன. முந்தைய நிகழ்வுகளால் பாதிக்கப்பட்ட மனம் அவற்றைக் கடந்த நிலையிலும் அந்நிகழ்வுகளின் தாக்கத்தால் மனமுறிவை எதிர்கொள்ளும் போது அதீத மன அழுத்தக் கோளாறு ஏற்படுகிறது.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் மாந்தர் சித்திரிப்புகளில் வெளிப்படும் உளநோய்கள் :

மனித மனம், அதிக அளவிலான மனப்போராட்டங்களை எதிர்கொள்ளும் போது போராட்டத்தையும் தடுமாற்றத்தையும் எதிர்கொள்ள நேரிடுகிறது. இதனால் மனித நடத்தைகளிலும் மாறுதல் ஏற்படுகின்றன. இதனை உளவியல் உளநோய் வெளிப்பாடுகள் என்று உணர்த்துகிறது. பல்வேறு உளநோய்கள் குறித்து உளவியலாளர்கள் ஆய்வு செய்து வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். அவற்றுள் மனச்சிதைவு நோய் மிகவும் இன்றியமையாததாகும்.

“மனச்சிதைவு நோயினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் உணர்ச்சியின்மை, பாராமுகம், அமைதிக்குலைவு ஆகியவை வெளிப்படுகின்றன. அவர்கள் ஆசைகளும் பற்றுகளும் இன்றி இருப்பர். அழகுணர்வு, நியாய உணர்வு ஆகியவற்றிற்கு அவர்கள் முக்கியத்துவம் கொடுப்பதில்லை,”4

என மனச்சிதைவு நோயாளர்களின் நடத்தைகளைப் பற்றி உளவியலாளர்கள் கூறியுள்ளனர். இந்த நடத்தைகளோடு ஒத்துப்போகும் நிலையில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் சித்திரித்த பி.விஜயலட்சுமி, தங்கம்மா, சுகந்தி ஆகிய மூன்று மாந்தர்கள் இருக்கின்றனர்.

கணவனின் அதிகாரப்போக்குகளை எதிர்க்க முடியாமல் தவிப்பவளாக பி.விஜயலட்சுமி என்பவள் திகழ்கிறாள். ‘பி.விஜயலட்சுமியின் சிகிச்சைக் குறிப்புகள்’ என்ற சிறுகதையில் இடம்பெறும் இவள் தன் கணவனின் ஆணாதிக்கத்தால் பல்வேறு துன்பங்களை அடைகிறாள். அவளுடைய கணவனும் கணவன் வீட்டாரும் அவளை மனதளவிலும் உடலளவிலும் வருத்துகின்றனர். இந்நிலையில் அவள் தன் கணவனின் ஆதிக்கத்திலிருந்து மீள்வதற்காகவும் தன் மனதைத் திசைத்திருப்பிக் கொள்ளவதற்காகவும் பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொள்கிறாள். இருப்பினும் அவளுடைய முயற்சிகள் அனைத்தும் தோல்வி அடைகின்றன. இதனால் அவளுடைய மனம் சமநிலையிலிருந்து மாறுபடத் தொடங்குகிறது. அவள் இரவெல்லாம் தூங்காமல் இருக்கத் தொடங்குகிறாள். குளிக்காமல் ஆடைகளை மாற்றிக் கொள்ளாமல் உணர்ச்சிகளை இழந்து வாழ்கிறாள். அவளுடைய இத்தகைய நடத்தைகள் மனச்சிதைவு நோயின் வெளிப்பாடுகளாக அமைகின்றன.

“விஜயலட்சுமி கடந்த 11.7.2002 முதல் தொடர்ந்து நாற்பத்திரெண்டு நாட்கள் தூங்காமல் இருந்திருக்கிறாள். ஆரம்ப நாட்களில் அவள் படுக்கையில் கிடந்தபடியே உறக்கம் வராமல் புரண்டு படுத்திருக்கிறாள். அதன்பிறகு அவள் படுத்துக்கொள்வதே இல்லை. சுவர் ஓரமாகவே இரவு முழுவதும் நின்று கொண்டேயிருந்திருக்கிறாள். யாராவது அவளை அழுத்தி உட்கார வைத்தால் கூட தானா எழுந்து நின்று கொண்டு விட்டிருக்கிறாள். இதற்காக அரசு பொதுமருத்துவனையில் மூன்று நாட்கள் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டபிறகு அவள் எழுந்து நிற்பதில்லை. கர்ப்பசிசுவை போல கைகால்களை ஒடுக்கிக் கொண்டு உட்காந்திருந்திருக்கிறாள்,”5

என்பதிலிருந்து பி.விஜயலட்சுமிக்கு இருக்கும் மனச்சிதைவு நோயைக் குறித்துத் தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

பெரும்பான்மையான மனச்சிதைவு நோய் உடையோரின் நடத்தைகளில் இல்பொருள் காட்சி என்பது வெளிப்படும் என உளவியலாளர்கள் நம்புகின்றனர். இல்லாத பொருள்கள், நபர்கள் இருப்பது போல நினைத்து நடந்து கொள்ளும் நடத்தைகள் மனச்சிதைவு நோயின் அறிகுறிகளாக இருக்கின்றன. தங்கம்மா, சுகந்தி, ஆகியோரின் நடத்தைகளில் இல்பொருள் காட்சிகள் இடம்பெறுகின்றன.

‘பிழைதிருத்துபவரின் மனைவி’ என்ற சிறுகதையில் இடம்பெறும் தங்கம்மா தன்னை அடிமையைப் போல நடத்தும் கணவனின் செய்கையால் மனமுடைந்து பல நாட்கள் தூக்கமில்லாமல் தவிக்கிறாள். அவளுடைய கணவன் அவளது உணர்வுகளுக்கு மதிப்புக் கொடுக்காமல் தன் பிழைத்திருத்தும் வேலைகளில் மட்டும் ஈடுபடுகிறான். அவளுக்குப் பிடித்தமான செயல்களையும் செய்ய அனுமதிப்பதில்லை. இதனால் அவளுடைய மனம் பெரிதும் வருந்துகிறது. அதன் தொடர்ச்சியாக அவளுக்குப் பல விதமான வினோதமான காட்சிகள் தெரிகின்றன. அவளுடைய கணவனால் பிழைத்திருத்தப்படும் எழுத்துகள் அவள் மீது உதிர்வது போல எண்ணுகிறாள். அந்தச் சொற்கள் அவள் உடல் மேல் ஒட்டிக்கொள்வது போல கற்பனைச் செய்து தூங்காமல் தவிக்கிறாள். அவள் தன் கணவனோடு பேசிக்கொள்ளாமல் வாழ்கிறாள். இதனை,

“அன்றிரவு அவள் உறங்கவேயில்லை. அவளுக்குக் காகிதங்களில் இருந்து சொற்கள் உதிர்ந்து விழுவது போன்றும் அவளது கையில், கால்களில், உடல்களில் சொற்கள் ஒட்டிக்கொண்டு இருப்பது போன்றும் தோன்றியது…. மாத்திரைகளில்கூட ஏதோபெயர்கள் அச்சடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அந்தப் பெயர்கள் பிழை திருத்தப்பட்டதா இல்லை திருத்தப்படாததா என்று உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பாள். மாத்திரைகள் வயிற்றில் கரைந்துபோகும்போது இந்தப்பெயர்களும் தனக்குள் கரைந்துபோய்விடும் இல்லையா என்று யோசனை எழும்……அவள் காகிதங்களை உற்றுப் பார்த்தபோது வார்த்தைகள் உடைந்தும் விலகியும் தனியே நடனமாடுவது போலிருந்தது,”6 என்னும் கதைசொல்லியின் கூற்று உணர்த்துகிறது. இங்கு கதைசொல்லியின் கூற்றுகள் இல்பொருள் காட்சி தொடர்பான தங்கம்மாவின் நடத்தைளை வெளிப்படுத்துகின்றன.

‘உனக்கு 34 வயதாகிறது' சிறுகதையில் இடம்பெறும் சுகந்தி முப்பது வயதைக் கடந்தும் திருமணம் ஆகாமல் இருக்கிறாள். அவளுடைய குடும்பத்தார் பல நிலைகளில் அவளை ஏளனப்படுத்திப் பேசுகின்றனர். மேலும் அவளை விட வயதில் சிறிய பெண்களும் கேலிப் பேசுகின்றனர். இவற்றால் அவளுடைய மனம் பாதிப்படைகிறது. திருமணமாகாத தன்நிலையால் அடையும் அவமானத்தைப் போக்க அவள் மனக்கற்பனைகளில் ஈடுபடத் தொடங்குகிறாள். தான் திருமணம் செய்து கொண்டது போலவும் கணவன் குழந்தைகளோடு வாழ்வதுபோலவும் கற்பனை செய்து கொள்கிறாள். ஆணின் உடைகள், குழந்தைகளின் உடைகள் ஆகியவற்றை வாங்கி தன் வீட்டின் வெளியே காயப்போடுகிறாள். இந்நிலையில் ஒருநாள் அவளுடைய தந்தை வீட்டில் தங்க வருகிறார். அப்போது அவள் தன் கணவனும் பிள்ளைகளும் வெளியூர் சென்றிருப்பதாக நினைத்து தனக்குத்தானே நம்பிக்கொள்கிறாள். இத்தகைய அவளுடைய கற்பனைகள் மனச்சிதைவு நோயின் வெளிப்பாடுகளாக உள்ளன.

“அந்த வீட்டில் அவளுக்குப் பிடித்தமான ஒரு ஆண், இரண்டு குழந்தைகள், விருப்பமான ஒரு கிளி எல்லாமும் இருக்கின்றன எனக் கற்பனையாக நினைத்துக்கொள்ள ஆரம்பித்தாள். வீட்டின் கதவைப் பூட்டிக்கொண்டு அவர்களுடன் தனியே பேச ஆரம்பித்தாள், தனது பிள்ளைகளுக்குக் கதை சொன்னாள். வீட்டில் எப்போதும் அவளுக்கான மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என நம்ப ஆரம்பித்தாள். ஆரம்பத்தில் அது ஒரு விளையாட்டு போலவே இருந்தது, பின்பு மெல்ல அது ஒருவிளையாட்டில்லை, உண்மை என உணரத் துவங்கினாள். இதை நிரூபணம் செய்வது போலவே அவள் ஒரு டீசர்ட், ஜீன்ஸ், குழந்தைகளின் உடைகள் போன்றவற்றை வீட்டுக் கொடியில் துவைத்துப் போட்டுக் காயவிட்டாள். அரூபமான மனிதர்கள் அவளை மிகவும் ஆறுதல்படுத்துகிறவர்களாக இருந்தார்கள். அலுவலகத்தில் வேலை செய்துகொண்டிருக்கும்போது கூட தனது வீட்டில் உள்ள கற்பனை மனிதர்கள் பற்றி நினைத்துக்கொண்டு சிரித்துக் கொள்வாள். பிறகு ஒரு நாள் அவள் திருமணமான பெண்கள் அணிந்துகொள்வது போன்று மெட்டி அணிந்துகொண்டாள். அப்பா வந்து தங்கிய சில நாட்களில் அந்த வீட்டில் அதுவரை அவளுக்குத் துணையாக இருந்தவர்கள் வெளியூர் போய்விட்டார்கள் என நம்பத் துவங்கினாள். அந்த வெறுமை அவளுக்கு வேதனையூட்டியது,” 7

எனக் கதையில் சுகந்தியின் நடத்தைகள் காட்டப்படுகின்றன. உண்மையில் இல்லாத நபர்களைக் கற்பனை செய்து கொள்ளும் அவளுடைய போக்கு மனச்சிதைவு நோயின் விளைவாக ஏற்பட்டதாகும்.

துன்பமான நிகழ்வுகளை எதிர்கொண்ட மனித மனம் அந்நிகழ்வுகளிலிருந்து மீள முடியாமல் தவிக்கிறது. அந்நிகழ்வுகளால் ஏற்பட்ட தாக்கம் மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இத்தகைய மன அழுத்தத்தை அதீத மன உளைச்சல் கோளாறு என்று உளவியலாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

‘விசித்ரி’ என்ற சிறுகதையில் இடம்பெறும் சித்ரலேகா, இளவயதில் பாலியல் வன்புணர்ச்சிக்கு ஆளாக்கப்படுகிறாள். அவளுடைய மனத்தில் அந்நிகழ்வு ஒரு நீடித்த பயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அந்தப் பயத்தால் அவள் அதிகமான உடைகளைத் தன் உடலில் அணிந்து கொள்ளத் தொடங்குகிறாள். தன் உடைகளை எவரும் கழற்றி விட முடியாதவாறு அவள் தன் ஆடைகள் மீது எந்நேரமும் முழு கவனம் கொள்ளத் துவங்குகிறாள். இது அவள் மனத்திலிருந்த அதீத மன உளைச்சல் கோளாறின் வெளிப்பாடாகும்.

“ஓடிவந்த நாளில் இருந்து அவள் யாரோடும் பேசுவதும் பழகுவதும் குறைந்து போனது. அத்தோடு அன்றிலிருந்துதான் அவளது விநோதப் பழக்கம் துவங்கியது. அவளிடமிருந்த அத்தனை பாவடை சட்டைகளையும் அவள் ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அணிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தாள். ஏதோ பயத்தில் அப்படிச் செய்கிறாள் என்று அவளை அப்படியே உறங்கவிட்டுவிட்டார்கள். ஆனால் மறுநாள் காலையில் அவள் அம்மாவின் பழம்புடவைகள், மற்றும் சகோதரிகளின் உடைகள் அத்தனையும் சேர்த்து அணிந்துகொள்ள துவங்கியபோது அவள் முகத்துக்கு நேராகவே சகோதிரிகள் திட்டினார்கள். சித்ர லேகா அதை கண்டுகொள்ளவேயில்லை. அவள் தன் உடலை எப்படியாவது மறைத்துக்கொண்டுவிட வேண்டும் என்று தீவிர முனைப்பு கொண்டவள் போல ஓர் உடைக்கு மேலாக மற்றொரு உடையைப் போட்டு இறுக்கிக் கொண்டிருந்தாள். அத்தனை உடைகளுடன் அவள் உறங்கவும் நடமாடவும் பழகியிருந்தாள். குளிக்கும் நேரத்தில் கூட அவள் இந்த உடைகளில் ஒன்றையும் சுழட்டுவதில்லை.

ஆனால் அம்மாவும் சகோதரிகளும் சேர்ந்து தன் உடைகளை அவிழ்த்துவிடுவார்களோ என்று பயந்த அவள் சணல் கயிற்றாலும் ஊக்காலும் ஆடைகளை அவிழ்க்க முடியாதபடி பிணைத்துக்கொண்டு உடலோடு கட்டிக்கொள்ளத் துவங்கினாள்,”8 ஆகிய நிகழ்வுகள் சித்ரலேகாவின் நடத்தைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. பாலியல் வன்புணர்ச்சிக்குப் பின் அவள் மனத்திலிருந்த அச்சவுணர்வு அதீத மன உளைச்சல் நோயை ஏற்படுத்தியிருப்பதை அந்நடத்தைகள் உணர்த்துகின்றன.

முடிவுரை :

இவ்வாய்வில் இடம்பெறும் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் பெண் மாந்தர்களின் நடத்தைகளில் வெளிப்படும் உளநோய்களுக்குக் காரணமாக இருப்பவை அவர்களின் மனங்களில் புதைந்திருந்த இயலாமையுணர்வாகும். கணவனின் ஆணாதிக்கத்தை எதிர்க்க முடியாமல் வாழ வேண்டிய நிர்பந்தம் பி.விஜயலட்சுமி, தங்கம்மா, சித்ரலேகா ஆகியோரின் மனங்களில் மனப்போராட்டத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்த மனப்போராட்டம் இயலாமையுணர்வால் ஏற்பட்டதாகும். கணவனின் ஆதிக்கத்தைத் தவிர்த்து வாழ முடியாமல் இருக்கும் அவர்களின் இயலாமையுணர்வு மனப்போராட்டமாக மாறி இறுதியில் உளநோய்களை ஏற்படுத்தியுள்ளன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இறுதியாக, சமூகம் பெண்ணைக் குறிப்பிட்ட வயதிற்குள் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டுமென கட்டாயப்படுத்துகிறது. இதற்கு மாறாக திருமணமாகாதப் பெண்ணைச் சமூகம் இழிவுப்படுத்துகிறது. அதற்கு உதாரணமாக, சுகந்தியின் சித்திரிப்பு இருப்பதை ஆய்வின் வழி தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது. சுகந்தி தன்னை இழிவுபடுத்தும் சமூகத்தை எதிர்க்க முடியாத இயலாமை உணர்வால் மனமுடைந்து போகிறாள். இதனால் அவளுக்கு மனச்சிதைவு நோயின் அறிகுறிகள் உருவாகின்றன என்பதை ஆய்வின் வழி அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.

அடிக்குறிப்புகள் :

• நா.பாலுசாமி (ப.ஆ.), வாழ்வியல் களஞ்சியம் தொகுதி - V, ப.401.
• எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கதைகள் முதல் தொகுதி, அட்டைப்பக்கம்.
• எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், அவளது வீடு, அட்டைப்பக்கம்.
• மு.இராசமாணிக்கம், உளவியல் துறைகள் (இரண்டாம் தொகுதி), ப.413.
• எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், அவளது வீடு, ப.71.
• எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கதைகள் இரண்டாம் தொகுதி, பக்.17-18.
• எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், என்ன சொல்கிறாய் சுடரே, பக்.68-69.
• எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கதைகள் இரண்டாம் தொகுதி ப.313-314.

துணைநூற்பட்டியல் :

• இராசமாணிக்கம், மு., உளவியல் துறைகள் (இரண்டாம் தொகுதி), தமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனம், சென்னை, 1973.
• பாலுசாமி, நா., வாழ்வியல் களஞ்சியம் தொகுதி V, தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர், 2009.
• ராமகிருஷ்ணன், எஸ்., அவளது வீடு, தேசாந்திரி பதிப்பகம், சென்னை, 2020.
• ராமகிருஷ்ணன், எஸ்., என்ன சொல்கிறாய் சுடரே,தேசாந்திரி பதிப்பகம், சென்னை, 2018.
• ராமகிருஷ்ணன், எஸ்., எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கதைகள் இரண்டாம் தொகுதி, உயிர்மை பதிப்பகம், சென்னை, 2014.
• ராமகிருஷ்ணன், எஸ்., எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கதைகள் முதல் தொகுதி, உயிர்மை பதிப்பகம், சென்னை, 2014.